بنام خدا

جهان گستره حکومت الهی است ودر مورد انسان سرنوشت اورا بدست خودش داده است واین امر درقانون اساسی تصریح شده است.

دنیا محل ستم وزورگوئی نیست آنچه تقدیر الهی است اراده فرد وجمع است وخداوند پیامبران وامامان را اسوه وراهنما قرار داد تا چنانچه بدنبال خلاصی ازمشکلات باشند بدانان روی آورند واین امرنیزازروی اختیار است.

در مسایل فردی شخص خردمندانه بیک مرجع دینی می پیوندد اما هرگز اراده او زایل نمیشود ودرآنجا که فتوای فقیه دشوار است ویا انجام آن به مصلحت نیست ودر شرایط اضطرار فرد میتواند با مسوولیت خودآنرا اصلاح وتغییر دهد .می بینیم که اراده فرد همچنان درطول اراده فقیه واراده خداوند پابرجاست.

در جامعه نیز قانون نماد اراده جمع است واگر چه اراده جمع درجامعه اسلامی درچارچوب قانون اسلام است اما میتواند در موارد ضرورت ومصلحت قانون خدارا تغییر واصلاح کند .این همان آزادی جمع است که با مسوولیت خویش در قانون خدا تغییر میدهد .

این همان اراده الهی است که انسان را درسرنوشت خویش آزاد گذاشت تا خود تعیین کند که چگونه زندگی کند وسرانجام دررستاخیز پاسخگوست. در هیچ جامعه ای ولو حکومت پیامبر وامام هیچگاه این حق زایل نمیشود . در قانون اساسی کشور نیز همین امر تصریح شده است ونمایندگان مردم میتوانند هر قانونی را از طریق مجلس وسپس مجمع تشخیص مصلحت به تصویب برسانند .زیرا اراده جمع درطول اراده الهی است ودنیا محل آزمون بشر است وکسی نمیتواند این حق خدادادی را ازبین ببرد مگر آنکه در مسیر ستم وزور مداری باشد.آزادی انسان ومردمسالاری درذات وطینت انسان ودین خداست.