بنام خدا

در دنیای امروز بحث از هرمنوتیک ویا علم تاویل وتفسیر است که متخصصان برای درک حقیقت دین ازآن بهره میبرند. اما برای درک حقیقت دین پیش ازآنکه به علوم یادشده وپیچیدگی های آن نیاز باشد تنها به آگاهی وآزادی نیاز است که هر فردی برای یافتن حقیقت بدان نیازمنداست. مثالی بزنم .در احکام زمانی که شخص به سن عقلانی رسید وآزاد بود تکلیف او آغاز میگردد بعبارت موجود هر فرد عاقل وبالغ وآزاد دارای تکلیف میشود .عدم عقلانیت ویا آزادی موجب سلب مسوولیت است .دانشمندان باید براساس وظیفه الهی مردم راآگاه کنند و حکومت ها موظفند بمردم آزادی دهند که حق آنان است تا بتوانند آینده خودرا بسازند.

ملت ایران در دوران قاجار وپهلوی به این نتیجه رسید که جمهوریت واسلامیت میتواند آنانرا به یک زندگی سالم ودرک حقیقت برساند واین فرصت در سال 1357 پیش آمد وبرهبری امام راحل جمهوری اسلامی ایجادشد. اسلامیت نظام دروجود فقها در شورای نگهبان برای نظارت برقوانین و جمهوریت نظام یعنی گزینش آگاهانه وآزادانه مسوولان کشور ازطریق انتخابات .

اینک هرگونه محدودیت در انتخاب مردم بهر شکل آزادی آنانرا محدود وموجب مسوولیت محدود کنندگان میشود. مقوله اسلامیت نظام متوجه متخصصان اسلامی است که باید ازطریق دانش تاویل وهرمنوتیک حقایق متون دینی را بدست آورند. اما این عمل زمانی درست انجام میشود که مردم همانند همان فرد مکلف دارای اختیار وآگاهی باشند .اگر در این امر خللی پیش آید .مسیر متخصصان نیز دچار خدشه میشود.وظیفه بزرگان دادن آگاهی است همین انتخاب با مردم است چرا که خداوند در اساس انتخاب دینش را آزاد قرار داد ودر مسیر راه نیز به او اجازه داد تا جائی که مایل است مسیر اصلی را منحرف نموده وبصلاح خویش عمل کند .آنچه در آخرت باید رسیدگی شود کار دنیا وحاکمان نیست .آنان باید دنیای مردم را بسازند که مهمترین آنها آگاهی دادن واحترام به آزادی مردم است.